Korte terugblik van een manager
De doorbraak is wat mij betreft geweest het besef dat ik een (hoog)sensitieve man ben. Met deze sensitiviteit als uitgangspunt zijn vrijwel alle gebeurtenissen in mijn veertig jarige leven waarbij ik een vraagteken had gezet, uit te leggen. De sensitiveit geeft voor mij een logische weergave van allerlei situaties die zich hebben voorgedaan en de keuzes die ik heb gemaakt. Vanuit dit voor mij totaal nieuwe perspectief ben ik eindelijk in staat om het tij te keren, de regie in handen te nemen. En ik ben al een eindje op weg.
Hoe anders was het toen ik zeg twee jaar geleden bij Anita begon. Ik was gefrustreerd en uitgeblust en had het gevoel geen vat te hebben op mijn leven. Ik had totaal geen regie over mijn leven. Ik ervoer soms enorme spanningen die zich uitte in hoofdpijnen, en het was soms alsof ik geen contact meer had met mezelf. Voor mij was de stap naar Anita het laatste wat ik wilde investeren en als dat niets zou opleveren moest ik mijn leven maar drastisch aanpassen en anders indelen. Gelukkig bleek er een weg naar boven. Het eerste jaar werd ik mij bewust van een aantal belangrijke life-events. Deze gebeurtenissen waren mij al wel bekend en dat ze een grote invloed hebben gehad ook, maar ik had nooit begrepen waarom dat zo was. Het werd me duidelijk dat bepaalde gebeurtenissen, zoals de verhuizing van Putten naar Drachten net voor mijn pubertijd, misschien wel blijvende schade heeft kunnen achterlaten. De metafoor van de blokjes liet dat destijds mooi zien. Het leven bestaat uit een stapel blokjes. De blokjes staan voor gebeurtenissen en de manier waarop ze zijn opgestapeld voor hoe de gebeurtenissen zijn ‘geland’. Bij niemand is de stapel mooi recht. Een ieder heeft een onregelmatige toren van blokjes, echter zolang de toren uit zichzelf rechtop blijft staan is er contact van boven naar onder. Bij mij was het blokje dat de verhuizing uitbeeldde volledig uit het lood geslagen, het zweefde er als het ware naast. Dit verklaarde mijn gevoel van soms geen contact kunnen hebben met mezelf, immers de verbinding was verbroken. Het romantiseren van ‘de Arnoud’ in Putten en het negatieve beeld van ‘de Arnoud’ in Drachten, zorgden voor onrealistisch en bijna puberaal gedrag vanuit mijn onderbewustzijn. Ik merkte dit gedrag vaak wel op bij mezelf en kwam dan in een neerwaartse spiraal terecht van afkeuring. Ik baalde van dit gedrag maar had geen ‘tools’ om het anders te doen, het om te zetten in ander meer constructief gedrag. Vanaf dat moment zijn we bezig gegaan mij te leren bepaalde ‘tools’ in te zetten in situaties die spanningen opriepen. Langzaam kreeg ik meer zelfvertrouwen om bepaalde keuzes te maken maar ik bleef erg onzeker. De ommekeer kwam toen ik me bewust werd van mijn sensitiviteit. De impact van dit gegeven is, nog steeds, enorm. Het maakte de keuze om een medicijn te slikken om de dagelijkse indrukken die ik binnen laat komen, te dempen, een stuk gemakkelijker. Sinds ik medicijnen slik gaan de ontwikkelingen heel erg snel de positieve kant op. Ik heb het gevoel in een auto te zitten die tien jaar lang met brullende motor en gierende banden aan een zware ketting heeft gelegen. De auto spoot alle kanten op maar kon alleen maar rondjes draaien om het bevestigingspunt heen en de afstand werd beperkt door de lengte van de ketting. Door de medicijnen lijkt die ketting ineens losgeslagen te zijn. Het is niet moeilijk in te beelden wat er dan gebeurt. Inmiddels zit ik achter het stuur van de auto en ben ik in staat zelf de richting te bepalen. Dat geeft een enorm goed en volwassen gevoel. Het is alsof ik completer ben geworden, meer solide. Inmiddels heb ik nu wel aan een aantal situaties meegedaan op mijn werk waarvoor ik de afgelopen jaren ben weggelopen. Dat geeft aan de ene kant een behoorlijke kick en aan de andere kant weer nieuwe mogelijkheden om te groeien. Ik merk dat ik hunker naar groei.
Nieuwe doelen
Ik wil dus groeien en een nieuw onderwerp waar ik momenteel erg mee bezig ben en dat zich hiervoor leent, is het effectbesef. Het effect van mijn gedrag op anderen, thuis en op mijn werk. Dat is waar ik de komende tijd aan wil werken. Aandachtspunt voor mij is en blijft wel om met beide benen op de grond te blijven staan, tijdig mijn rust te nemen en contact met mezelf te houden. Het accepteren en integreren van mijn sensitiviteit vooral op mijn werk, is ook een belangrijk proces. Hoe kan ik positief gebruik maken van mijn sensitiviteit? Hoe kan ik dit inzetten? Ook hier weer een ‘ regie-kwestie’, zo lijkt het. In het bijzonder werkgerelateerde situaties behandelen zodanig dat ik in staat ben het in een ander perspectief te zetten, in staat ben tijdig de regie in handen te nemen voordat er frustratie en onvermogen ontstaat.
Psychosociaal werkster
“Levendig, actie, plezier, verdieping, sprankelend, confetti, stromend, energie, zichtbaar.”
Psychosociaal werkster
“Een zoektocht naar en door mijn blinde vlek met als resultaat: meer zicht, meer licht, meer lucht!”
Orthopedagoge
“Mijn eigen (levens-)thema’s waren me niet onbekend, maar door de belevingskracht van het psychodramaspel heb ik ze meer dan eerder echt kunnen doorvoelen. Ik voel me weer verder in beweging gezet in mijn persoonlijke groei, zowel op het vlak van denken, voelen als handelen. Daarnaast kan ik een deel van de technieken ook al toepassen binnen mijn werk.”
Bedrijfsmaatschappelijk werkster over de Basistraining Psychodrama
“In de basistraining heb ik écht kennis gemaakt en ervaring opgedaan met de diverse technieken van psychodrama. Psychodrama is geen toneelspel maar levensecht. Werken met psychodrama brengt je direct bij je gevoel, geeft inzicht en biedt ruimte om situaties anders aan te pakken. Invloed op zowel het denken, voelen en handelen.”
Een cliënt over groepstherapie
“Ah, toneelspelen, dat kan ik wel,” was mijn eerste gedachte toen ik kennismaakte met Anita Naus en met psychodrama.
Emoties spelen, gevoel benoemen, even de rol van mijn vader en moeder onder de loep nemen en klaar is Kees.
Dacht ik.
Misgedacht.
Het verhaal van een cliënt
Toen Anita mij vroeg of ik mijn ervaringen als cliënt met haar therapievorm wilde vertellen op de site, hoefde ik niet lang na te denken. Ik heb namelijk ervaren hoe sterk psychodrama werkt en ben daardoor erg enthousiast geworden.
Het verhaal van een cliënt
Ik kreeg een vraag van Anita iets over mijn ervaringen van de therapie te vertellen.
Toen mijn huwelijk in een heftige crisis belande heb ik besloten om hulp te vragen.
Ik zat emotioneel op slot en was mijzelf in mijn huwelijk kwijtgeraakt.
Mijn vrouw kende Anita en haar wijze van therapie geven goed.
In het verleden was ik al eens bij een psycholoog geweest en dat was niet goed bevallen.
Omdat ik bij hem rationeel veel kon verklaren en/of weerleggen, was ik geen therapie nodig.
Een cliënt over groepstherapie
Ik ben vooral een verteller en dacht dus dat een gesprekstherapie voor mij het beste was. Niettegenstaande mijn goede ervaringen daarmee waren mijn sessies bij De Rolwissel een fantastische aanvulling.
Het 'kleine meisje'
Overspannen en vluchtend voor een conflict met mijn baas ben ik van baan veranderd. Dat was een hele goede stap, maar eigenlijk ook maar een tijdelijke oplossing. Het werd mij steeds duidelijker dat ik ook ‘iets’ moest met mijzelf. Regelmatig kon ik door gewone dagelijkse gebeurtenissen overspoeld raken door emoties, die in geen verhouding stonden tot de feitelijke gebeurtenis. Confrontaties ging ik meestal uit de weg. Ik had altijd het gevoel dat ik hard moest werken, goed mijn best moest doen, waardoor ik eigenlijk altijd iets op mijn tenen liep.