De doorbraak is wat mij betreft geweest het besef dat ik een (hoog)sensitieve man ben. Met deze sensitiviteit als uitgangspunt zijn vrijwel alle gebeurtenissen in mijn veertig jarige leven waarbij ik een vraagteken had gezet, uit te leggen. De sensitiveit geeft voor mij een logische weergave van allerlei situaties die zich hebben voorgedaan en de [...]

“Levendig, actie, plezier, verdieping, sprankelend, confetti, stromend, energie, zichtbaar.”

“Een zoektocht naar en door mijn blinde vlek met als resultaat: meer zicht, meer licht, meer lucht!”

“In de basistraining heb ik écht kennis gemaakt en ervaring opgedaan met de diverse technieken van psychodrama. Psychodrama is geen toneelspel maar levensecht. Werken met psychodrama brengt je direct bij je gevoel, geeft inzicht en biedt ruimte om situaties anders aan te pakken. Invloed op zowel het denken, voelen en handelen.”

“Ah, toneelspelen, dat kan ik wel,” was mijn eerste gedachte toen ik kennismaakte met Anita Naus en met psychodrama.

Emoties spelen, gevoel benoemen, even de rol van mijn vader en moeder onder de loep nemen en klaar is Kees.

Dacht ik.

Misgedacht.

Toen Anita mij vroeg of ik mijn ervaringen als cliënt met haar therapievorm wilde vertellen op de site, hoefde ik niet lang na te denken. Ik heb namelijk ervaren hoe sterk psychodrama werkt en ben daardoor erg enthousiast geworden.

Toen mijn huwelijk in een heftige crisis belande heb ik besloten om hulp te vragen.
Ik zat emotioneel op slot en was mijzelf in mijn huwelijk kwijtgeraakt.
Mijn vrouw kende Anita en haar wijze van therapie geven goed.
In het verleden was ik al eens bij een psycholoog geweest en dat was niet goed bevallen.
Omdat ik bij hem rationeel veel kon verklaren en/of weerleggen, was ik geen therapie nodig.

Ik ben vooral een verteller en dacht dus dat een gesprekstherapie voor mij het beste was. Niettegenstaande mijn goede ervaringen daarmee waren mijn sessies bij De Rolwissel een fantastische aanvulling.

Overspannen en vluchtend voor een conflict met mijn baas ben ik van baan veranderd. Dat was een hele goede stap, maar eigenlijk ook maar een tijdelijke oplossing. Het werd mij steeds duidelijker dat ik ook ‘iets’ moest met mijzelf. Regelmatig kon ik door gewone dagelijkse gebeurtenissen overspoeld raken door emoties, die in geen verhouding stonden tot de feitelijke gebeurtenis. Confrontaties ging ik meestal uit de weg. Ik had altijd het gevoel dat ik hard moest werken, goed mijn best moest doen, waardoor ik eigenlijk altijd iets op mijn tenen liep.